ได้เวลาเริ่มต้นหางานใหม่

ก่อนหน้านี้ตั้งใจว่าจะไปเรียนต่อโท สอบจนเสร็จ มหาลัยตอบรับ แต่ก็เจอปัญหา

ต้องบอกว่าโคตะระเสียใจ ร้องไห้อยู่หลายวัน แต่ในที่สุดก็คิดได้ 
ถึงจะไม่ได้ไปเรียน UK ตามที่ตั้งใจ แต่ยังมีมหาวิทยาลัยดีๆในไทยอีกหลายที่ให้เรียน

ขอให้ได้เรียนตามที่ชอบละกัน ถือว่าประหยัดตังค์ไว้ทำอย่างอื่นด้วย 

ถ้าอนาคตมีโอกาส ก็อาจจะได้ไป UK ซักที ตอนนี้ก็ใช้ชีวิตกับวันนี้ต่อไปก่อนละกัน

เหตุการณ์นี้ทำให้ซึ้งถึงประโยคนึงของ Kitou Aya, จาก One litre of tears เลย

“To be able to smile and tell everyone this; i have, at least, cried one litre of tears.”

ไหนๆก็ไม่ได้ไปเรียน UK แล้ว ก็คงต้องเริ่มหางานซะที > <

ว่างงานมาหลายเดือน จนเบื่อจะแย่ละ

เริ่มร่อนใบสมัครเมื่อวาน ส่งไป 5-6 ที่ ที่อยากไปทำ หวังว่าจะเรียกไปสอบซักที่นะ 555
ทำงานคราวนี้ตั้งใจจะทำงานเก็บเงินอย่างเป็นระบบละ ^ ^ สัญญากับตัวเองว่าอย่างนั้นนะ

ตอนนี้ก็เตรียมตัวไปเรื่อยๆดีกว่า เผื่อมีที่ไหนใจดีเรียกไปสัมภาษณ์งาน